نوشته قاب پرواز اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.

from aero modeling than

I ever learned in school”  

– Dave Platt

نوشته I learned more in life اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.

جان بلانکارد ” از روی نیمکت برخاست لباس ارتشی اش را مرتب کرد

و به تماشای انبوه مردم که راه خود را از میان ایستگاه بزرگ مرکزی پیش می گرفتند مشغول شد.

او به دنبال دختری می گشت که چهره او را هرگز ندیده بود

اما قلبش را می شناخت دختری با یک گل سرخ.

از سیزده ماه پیش دلبستگی‌اش به او آغاز شده بود.

از یک کتابخانه مرکزی در فلوریدا، با برداشتن کتابی از قفسه ناگهان خود را شیفته و مسحور یافته بود،

اما نه شیفته کلمات کتاب بلکه شیفته یادداشتهایی با مداد،

که در حاشیه صفحات آن به چشم می‌خورد.

دست خطی لطیف که بازتابی از ذهنی هوشیار و درون بین و باطنی ژرف داشت

در صفحه اول “جان” توانست نام صاحب کتاب را بیابد:

” دوشیزه هالیس می نل ” با اندکی جست و جو و صرف وقت او توانست

نشانی دوشیزه هالیس را پیدا کند.

 “جان” برای او نامه ای نوشت و ضمن معرفی خود از او درخواست کرد

که به نامه نگاری با او بپردازد.

 روز بعد جان سوار کشتی شد تا برای خدمت در جنگ جهانی دوم عازم شود .

 در طول یکسال و یک ماه پس از آن ، آن دو بتدریج با مکاتبه و نامه نگاری به شناخت یکدیگر پرداختند .

هر نامه همچون دانه ای بود که

بر خاک قلبی حاصلخیز فرو می افتاد و به تدریج عشق شروع به جوانه زدن کرد.

” جان ” درخواست عکس کرد ولی با مخالفت ” میس هالیس ” روبه رو شد.

به نظر هالیس اگر “جان” قلباً به او توجه داشت

دیگر شکل ظاهری‌اش نمی توانست برای او چندان با اهمیت باشد.

ولی سرانجام روز بازگشت “جان” فرارسید آنها قرار نخستین ملاقات خود را گذاشتند :

 ” ۷ بعد ازظهر در ایستگاه مرکزی نیویورک “

هالیس نوشته بود :

 ” تو مرا خواهی شناخت از روی گل سرخی که بر کلاهم خواهم گذاشت.

” بنابراین رأس ساعت ۷ “جان” به دنبال دختری می گشت که قلبش را سخت دوست می‌داشت

اما چهره اش را هرگز ندیده بود.

ادامه ماجرا را از زبان خود جان بشنوید:

” زن جوانی داشت به سمت من می‌آمد،

بلند قامت و خوش اندام،

موهای طلایی‌اش در حلقه‌های زیبا

کنار گوش‌های ظریفش جمع شده بود،

چشمان آبی رنگش به رنگ آبی گل‌ها بود،

و در لباس سبز روشنش به بهاری می‌مانست که جان گرفته باشد.

من بی اراده به سمت او قدم برداشتم،

کاملاً بدون توجه به این که او آن نشان گل سرخ را بر روی کلاهش ندارد.

اندکی به او نزدیک شدم . لب هایش با لبخند پرشوری از هم گشوده شد,

اما به آهستگی گفت “ممکن است اجازه دهید عبور کنم؟”

بی‌اختیار یک قدم دیگر به او نزدیک شدم ودر این حال میس هالیس را دیدم.

تقریباً پشت سر آن دختر ایستاده بود.

زنی حدوداً ۴۰ ساله با موهای خاکستری رنگ که در زیر کلاهش جمع شده بود.

اندکی چاق بود و مچ پایش نسبتا کلفتش توی کفش‌های بدون پاشنه جا گرفته بودند.

دختر سبز پوش از من دور می شد،

من احساس کردم که بر سر یک دوراهی قرارگرفته ام.

از طرفی شوق وتمنایی عجیب مرا به سمت آن دختر سبز پوش فرا میخواند

و از سویی علاقه ای عمیق به زنی که روحش مرا به معنای واقعی کلمه

مسحور کرده بود، به ماندن دعوتم می کرد.

او آن جا ایستاده بود با صورت رنگ پریده و چروکیده اش که بسیار آرام و موقر به نظر می رسید

وچشمانی خاکستری و گرم که از مهربانی می درخشید.

دیگر به خود تردید راه ندادم.

کتاب جلد چرمی آبی رنگی در دست داشتم که در واقع نشان معرفی من به حساب می آمد،

از همان لحظه فهمیدم که دیگر عشقی در کار نخواهد بود.

اما چیزی به دست آورده بودم که ارزشش حتی از عشق بیشتر بود.

دوستی گرانبهایی که می توانستم همیشه به آن افتخار کنم.

به نشانه احترام و سلام خم شدم و کتاب را برای معرفی خود به سوی او دراز کردم.

با این وجود وقتی شروع به صحبت کردم از تلخی ناشی از تأثری که در کلامم بود متحیر شدم:

من “جان بلانکارد” هستم و شما هم باید دوشیزه می نل باشید.

از ملاقات شما بسیار خوشحالم. ممکن است دعوت مرا به شام بپذیرید؟

چهره آن زن با تبسمی شکیبا از هم گشوده شد و به آرامی گفت:

فرزندم من اصلا متوجه نمی‌شوم ! ولی آن خانم جوان که لباس سبز به تن داشت

و هم اکنون از کنار ما گذشت از من خواست که این گل سرخ را روی کلاهم بگذارم

و گفت که اگر شما مرا به شام دعوت کردید باید به شما بگویم

که او در رستوران بزرگ آن طرف خیابان منتظر شماست.

او گفت که این فقط یک امتحان است

نوشته عشق واقعی اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.

نوشته رادیو کنترل یعنی شفا اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.

لیکن خواندن خطوط آخر من را به یاد وضعیت امروز ما مدلر ها انداخت

هنوز هم بعد از ۴۰ سال ،  ایمن و امن پرواز نمیکنیم

و تا دماغ کسی را با ملخمان چرخ نکنیم ، به بهشت نفرستیمش

دست بردار نیستم . :

اولین دوره مسابقات هواپیمای مدل رادیو کنترل در ایران در تابستان ۱۳۵۳ در یکی از روزهای جمعه از صبح در محل فرودگاه دوشان تپه برگذار شد .
این نمایش و مسابقات هواپیمای مدل به همت باشگاه هواپیمایی  سابق جهت بسط و توسعه فنون هوانوردی و ایجاد علاقه در جوانان به امور هوانوردی تحت سر پرستی تیمسار رفعت بر گزار شد
در شروع نمایش و مسابقه ابتدا چندین راکت مدل توسط امریکایی ها پرتاب شد .
سپس پرواز و مانور هواپیمای گلایدر بلانیک (BLANIK) باشگاه هواپیمایی شروع شد و یک فروند هواپیمایی گلایدر بلانیک مانورهای مختلفی را انجام داد
در اخرین حرکت نمایشی هواپیمایی گلایدر شروع به زدن لوپ از ارتفاع زیاد نمود و همانطور با لوپ های مداوم و پشت سر هم به سمت زمین می امد
در اخرین لوپ زدن گلایدر ان چنان به زمین نزدیک شد که همه تماشاچیان فکر می کردند که حتما با زمین برخورد می کند ولی خلبان ایرانی ان با مهارت زیاد خود همه تماشاچیان را مبهوت کرد.
در شروع مسابقات بین تیم های ایران و امریکا یکی از مدلر های ایرانی زمانی که هواپیمایی خود را در وضعیت رول مداوم قرار داده بود و در ارتفاع پائین بود کنترل هواپیما از دستش خارج شد و هواپیما در وسط جمعیت تماشا چیان سقوط کرد خوشبختانه اسیب زیادی به تماشاچیان وارد نشد و فقط دست یک کودک ۱۲ ساله کمی دچار ضرب دیدگی مخصری شد
در پایان مسابقه تیمسار رفعت هدایایی به رسم یاد بود به شرکت کنند ه گان در مسابقه اهدا نمود

نوشته اولین دوره مسابقات رسمی هواپیمای مدل رادیو کنترل و نمایش های هوایی در ایران اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.

نوشته رویای پرواز یعنی همین و بس اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.

نوشته فکاهی گاوها اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.

اما اسیر قفس است

عقاب سکوت میکند

و دارای اراده پرواز

نوشته سکوت و صحبت اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.

اما گاهی می شود بال شکسته ای را درمان کرد.

نوشته بال شکسته اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.

بعضی آدم ها هستن که فقط به درد اینکه باهاشون بری ماشین سواری و با صدای
بلند اهنگ گوش بدی نمی خورن
فقط به درد اینکه مسخره بازی دربیارن و بخندی نمی خورن ، این آدم ها تنها
مشغله ذهنی شون سر و لباس شون یا اسپرت کردن ظاهر ماشین شون نیست ، با
این آدم ها می تونی گاهی توی تاریخ سفر کنی ، لابه لای کتاب ها قدم بزنی
، حرف های خوب بشنوی ، می تونی به باطن زندگی نگاه کنی ، می تونی با هر
چیزی که ظاهرت نشون میده به عمق زندگی بری…اونقدر بری تا سوال واست پیش
بیاد ، اونقدر سوال واست پیش بیاد که هیچ کی جوابشون رو ندونه ، بعد لذت
ببری از این که اون قدر آدم هستی که سوال هایی داری که نه خودت و نه هیچ
کی جوابشون رو نمی دونه !

بعضی آدم ها هستن که شاید همه کتاب های خوب رو نخونده باشن اما چند تا
کتاب رو خوب خوندن ، توی هفته چند ساعتی مطالعه می کنن ، شاید توی یه فصل
فقط یه دست لباس تنشون باشه اما هر هفته که ببینیشون یه حرف تازه برای
گفتن دارن ، یه حرفی که می تونه مسیر زندگی تو رو عوض کنه ، حتی اگه
خودشون هم ندونن ، می تونن تو رو با یه کتاب آشنا کنن که شروع یه فصل
جدید توی زندگی ات باشه ، یا یه فیلم بهت معرفی کنن که یه دنیای تازه پیش
روی تو قرار بده ، این آدم ها توی زندگی نقش کسی رو بازی نمی کنن ،تو هم
مجبور نیستی نقش کسی رو بازی کنی ، این آدمها بهت نقش نمیدن بهت نقشه
میدن تا داستان زندگی ات رو به پایانی برسونی که شایستگی اس رو داری

بعضی آدم ها هستن که موزیک مورد علاقه شون رپ و بندری نیست ،اصلا چیزی
نیست که بشه کمرت رو باهاش تکون بدی ، موسیقی گوش می دن که روحت رو تکون
بده ، گاهی با ملودی یه موسیقی بی کلام روح شون تا جایی پرواز می کنه که
هیچ کسی تا به حال نرفته ، اون وقت می تونن واست از اونجا تعریف کنن و
خبرهای خوبی بهت بدن ، بهت بگن چه جوری میشه گاهی گوشه اتاقت نشسته باشی
و سیر آفاق کنی نه اینکه همه خیابون ها و پارک ها رو بگردی و خودت رو گم
کنی و برگردی !

بعضی آدم ها هستن که فقط آخرین آلبوم فلان خواننده یا گروه موزیک واسشون
جالب نیست ، واسشون مهمه معلوم بشه بالاخره واسه چی به این دنیا اومدن؟
بعدش کجا میرن؟ به چیزی فراتر از ویترین مغازه ها نگاه می کنن ، به افقی
دورتر از دور هم بودن و خوش بودن ، این آدمها بیشتر از با هم بودن به با
هم رفتن فکر می کنن !

بعضی آدم ها هستن که فقط شاد نیستن ، براشون مهمه چرا شاد باشن؟ ،
همینجوری غمگین نمیشن ، غم هاشون دلایلی داره که واسه خیلی ها خنده داره
! بعضی آدمها توی زندگی دنبال چیزی بیشتر از لباس خوب ، ماشین خوب ، خونه
خوب ، همسر خوب و… هستن ، اصلا خوب واسه اونا یه معنی دیگه داره ، گاهی
خوب واسشون همونه که دیگران بهش می گن بد ! این آدم ها به هر قیمتی نمی
خندن ! همیشه هم دنبال این نیستن تو رو بخندونن
به هر دلیلی گریه نمی کنن همیشه هم سعی نمی کنن از گریه کردن تو جلوگیری
کنن ! این آدم ها یه جور دیگه گریه می کنن ، یه جور دیگه می خندن !

بعضی آدم ها هستن فقط محو آخرین مدل لباس و خونه و ماشین نیستن ، گاهی
میان واست تعریف می کنن که چند روز پیش توی نگاه یه دوره گرد خیابونی
چیزهایی دیدن که معنی زندگی رو واسشون عوض کرده ، توی خنده های یه بچه
وقتی سرسره سواری می کرده به یه درک دیگه ای از دنیا رسیدن !

بعضی آدم ها هستن که چطور زندگی کردن براشون مهم تر از زندگی کردنه ! به
جای مسخره بازی و بگو بخند های همیشگی ، چیزهایی از کتاب هایی که خوندن ،
آدم هایی که دیدن ، جاهایی که رفتن ، فیلم های خوبی که دیدن و… دارن ،
گاهی هفته ها راجع به چیزی فکر می کنن ، مطالعه می کنن بعد میان بهت می
گن من چند هفته است درگیر این موضوع شدم حالا به این نتیجه رسیدم تو نظرت
چیه؟ این آدم ها واسه هر کاری شون دلیل دارن ، به محض اینکه بگی چرا چیزی
از دلم می خواد و دلم خواست نمی شنوی ، واست دلیل دارن ! این آدم ها به
جای اینکه تو رو هم توی روزمره گی بی هدف شون غرق کنن بهت بال میدن تا با
هم پرواز کنید !

بعضی آدم ها هستن که به جای اینکه روی سطح پر از کف و خس این دریای زندگی
بی خیال و سرخوش پشتک وارون بزنن ، نفس هاشون رو حبس کردن و رفتن زیر آب
دارن دنبال گنج می گردن !

شناختن این بعضی از آدم ها کار سختی نیست چون حرف های آدم ها ، شوخی های
آدم ها ، دغدغه ها شون ، شادی هاشون ، غصه هاشون تفریح هاشون و… هیچ
وقت نمی تونه جدا از شخصیت شون باشه ، اینو فراموش نکن….

چندتا از این آدم ها رو توی زندگی ات داشته باش وگرنه باختی رفیق

نوشته بعضی از این آدمها اولین بار در آر سی دیتا پدیدار شد.